วันที่ 28 มกราคม

ผมตื่นมาพร้อมกับเสียงฝนตกหนัก ด้านนอกหน้าต่าง

บางอย่าง,
ต่อให้อีกสิบปีต่อจากนี้ ที่ตรงก็จะยังคงมีความเศร้า ล่องลอยอยู่ในบรรยากาศ
และผมก้หวังให้เป็นอย่างนั้น
เรื่อยไป,

คุณไม่เห็น  ทั้งๆที่มันยังอยู่ตรงนั้น ตลอดเวลา 

living room

I had a painting in there and you.
I don’t want to be yours
cause I need to be mine
we are our own, oneself, together

วัน หนึ่ง

ถ้าคุณเหนื่อย เรายิ้มให้กันได้ไหม
ผมจะไม่เล่นเกมกับคุณอีก

โน้ตวันปีใหม่.

ที่บ้านผมก้มีเสียงพลุ
ต่อไปนี้อยากใช้ชีวิตให้สบายใจ อยากตื่นเช้ามาพร้อมกับรอยยิ้มในทุกๆวัน
แสงที่ส่องผ่านเข้ามาตอนเช้าในห้องนอนเป็นสิ่งที่ดีที่สุด และบล็อกแก้วในห้องน้ำก็ด้วย
อยากเดินกัดโดนัทรสธรรมดาที่มีกระดาษห่อกันเปื้อน กับลมที่พัดให้ผมปลิวเบาๆ เดินขึ้นบ้านบนเนินก็น่าจะเป็นสิ่งที่มีความสุขดี
ชีวิตที่ไม่รีบร้อนเป็นอะไรที่ฝันเลย ลองปรับcontrast ของภาพในจินตนาการลงมาหน่อย softดีนะ
ถึงจะนอนดึก หรือนอนเช้า ทุกช่วงเวลาก็มีความพิเศษของมันอยู่ ตีห้า คือเวลาพิเศษของผม
รักพ่อกับแม่และพี่มาก ถ้าแม่ไม่เอาเครื่องซักผ้า กับเครื่องทำน้ำอุ่นมาให้ ชีวิตก็คงจะลำบากกว่านี้
อยากให้ทุกคน กินถั่ววันละห้าเม็ด ดูดยาคูลต์ กินผลไม้ และกินเบอร์รี่วันละกำมือ แล้วกินผักเยอะๆด้วย
ถ้ารักใคร ก้อยากให้คนนั้นมีสุขภาพที่ดีนะ
เดือนธันวาคมผ่านไปแล้ว และต่อไปนี้ก็คงจะเป็นหน้าร้อน
ขอให้ทุกคนมีหน้าร้อนที่colorful และหรรษา รวมทั้งผมด้วย
และยังรอวันที่สามารถปลูกต้นไม้ไว้ใกล้ๆได้ ผมอยากอยู่กับทุกๆคนที่รักผมและผมรัก

ยังดีที่ปีใหม่นี้ ผมไม่ได้คิดถึงคุณมากเท่าไหร่
แต่ยังไงความสำคัญก้เท่าเดิมเสมอเลย
:)

the 5th

i saw you walking in.

the wind blow,
swayed the mimosa..

unfortunately,

ผมกับคุณคิดตรงกันอีกแล้ว ถ้าคุณพูดก่อน ผมคงไม่พูดออกไป

-

เงียบมาก
ชอบมาก มาก

ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ,,
ดึก แล้ว กลับไป ได้ไหม

gum.

สิ่งที่คิดไว้แต่แรก เรามักจะใช้ความคิดนั้นเสมอ
แม้จะเสียเวลาทบทวน แต่ก้กลับมาที่ความคิดเดิมอยู่ดี
สำหรับผมนะ.

เรามีข้ออ้างให้ตัวเองอยู่เสมอในสิ่งที่อยากทำและไม่อยากทำ.

red.

ถ้าคุณชอบผมแล้วคนอื่นชอบผม
ก็ไม่สำคัญเท่าผมชอบคุณ ถ้าคนอื่นชอบคุณ
แล้วผมชอบคุณ ผมจะสำคัญแบบนั้นไหม

เสียงเพลงจากเนินเขาที่มีคนมาร้องเพลงให้ฟังจริงๆ

มันเกี่ยวกับสร้อยพลาสติกสีเหลืองใส
far longer than forever ที่ไปนั่งฟังกันทั้งหมดที่เนินเขาแห่งหนึ่ง
เขาบอกว่าความรักเป็นสิ่งสวยงาม
เธอเดินเข้ามา สวมมันให้ฉัน
ทว่ามันกลายเป็นปลอกคอหนัง ฉันอึดอัดเล็กน้อย เธอปัดผมที่ติดอยู่บนใบหน้าของฉันออก
แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะฉันได้รับความอบอุ่น
จากการที่เธอมานั่งอยู่ข้างๆ หลังจากนั้น
เสียงทุ้มต่ำเหลือเกิน
เราใกล้กัน และฉันได้รับความอบอุ่นนั้น